Je gaat weg, je komt aan, en dan.....

Poeh poeh,

Na een lange en leuke afsluiting te hebben gehad op de Alkmaarse hocheyclub, ging het de ochtend van vertrek toch redelijk moeizaam. De grote verhalen van: we hebben nooit ergens last van, na een avondje borrelen, waren dit keer niet geheel op de plaats. Maar ach.. het was gezellig.

Om half 5 in de ochtend ging de wekker, rustig aan je heerlijke trainings aussie aan trekken, wat comfortabel zou zijn in het vliegtuig, lekker schapenwollen vest mee; want dat is ooow zo lekker. Jawel, stipt om 5 uur gaat de deurbel een staat schipholtaxi service Groothuis/ van Alewijn voor de deur. Na gecheckt te hebben of je geld bij je hebt en je paspoort, iets wat toch redelijk essentieel is als je op reis gaat, trek je de deur achter je dicht en laat je het 'o zo mooie' Amsterdam achter je.

Als ik eerlijk ben ging de reis naar schiphol, het inchecken, je ouwe lui, zusje en lief vriendinnentje gedag zeggen, de duane en het boarden allemaal vrij snel(was nog niet helemaal wakker). Eenmaal op London Heatrow aangekomen (pake en beet 9 uur) kwam het allemaal tot bedaren dat de trip richting down under nu echt begonnen was. Dit kwam denk ik mede door dat de wachttijd op airport te London meer dan 3 uur was, (drommels). Het vervelende was dan ook dat ze pas om kwart over 11 de gate gaven voor de menigte die richting singapoure en verder moest. Dus in feite was je de hele tijd op zo'n idioot scherm aan het kijken of je al ergens naar toe mocht. Enfin, eenmaal ingestapt en wel, in een mega giga vleigtuig, begon de chill tocht. Van te voren had ik gedacht, moet ik zo lang in het vliegtuig zitten... Daar heb ik heel weinig zin in. Maar met een tv voor je snuffert en 2 gezellige mensen naast je, vliegt de tijd voorbij.

Ik zal een groot niet boeiend gedeelte overslaan, de gehele vlucht.

Eindelijk ben je er, Sydney Airport. Dan begin je na toch enigsinds lang wakker te zijn geweest, ineens inmens veel energie te krijgen. Ik liep naar de duane en kreeg toen een falshback, van de keer dat ik naar london gatwick vloog. De keer dat de beste man achter de duanebali zei: 'sorry sir', can't let you go into the country. Gelukkig was dit nu niet het geval en mocht ik mijn trip gewoon vervolgen. Tja, en dan... Ik heb hier de trein gepakt richting central station, om hier vervolgens in de buurt opzoek te gaan naar een hostel. Met de Lonely Planet in de hand liep ik door de stad heen om ergens in de buurt van de havens een goed hostel te vinden. Eerste overnachting was in Xbasetravel.. Prima nacht gehad, met 6 mensen op een kamer geslapen waar ik geen woord mee heb gewisseld, want was toch wel een beetje gebroken.

De volgende morgen ben ik vroeg opgestaan om naar het hostel te gaan die ik in gedachte had toen ik uit nederland was vertrokken. Dus ik wil weer de lonely planet pakken, tja waar is die?? Gelukkig was er al iemand eerder deze dag opgestaan en deze beste man of vrouw vond het nodig om de bijbel van aussieland mee te nemen, potdomme klote! Gelukkig gaan er meerdere wegen naar rome, en zijn we niet te beroerd om zelf dingen uit te zoeken. Eenmaal aankomen bij het geplande hostel was deze volgeboekt. Dit was op de victoria street, waar gelukkig heel veel hostels zitten. Te origaninal backpackers zag er heel leuk uit en ben daar naar binnen gelopen om hier voor een paar nachten een dorm(kamer voor 10 pers) te boeken. Meteen toen ik binnen kwam stond ik met een aantal gasten te kletsen die die middag naar manley beach gingen. Joe ik ben erbij! Dus vandaag lekker dagje strand gehad, het huis van oprah gezien, en nu.... Zelf koken en afwassen.

Helaas gebeurd dat ook aan de andere kant van de wereld :(

Tot volgend bericht!