Goodbye Oz

26 nov t/m 3 dec

Deze dagen zal ik als 1 dag omschrijven. dit waren namelijk dagen dat ik
eigenlijk vakantie aan het vieren was. Te samen met Kya, Steffi, Lulu,
CC, Tomtom, Alex en jenjen hingen we dagelijks vanaf een uurtje of 11 aan
onze eigen lagoon in het hostel(hotel) waar we ons entertainde met een voetbal
mooie verhalen, de zon en zo nu een dan een boekje met goede literatuur.
Meestal rond de klok van 1 werd er gezocht naar een propere lunch die regelmatig
eindigde in een subway, tosti, broodje ei, sushi of een andere niet al te
dure snack. Met als vervolg in de middag een pot voetbal, volleybal, american
football of retour naar het hostel waar het 2 deel van de slechte grappen of verhalen
werd ingezet aan de rand van het zwembad. Voor de mensen onder ons de sportways hebben
gedaan, werd er in de avond een goed boek gelezen in de bieb, zo nu en dan werd
er een bijbel aangeschaft en werd er genoten van mozart, paverotti of andere
bekentheden in de premoderne muziek cultuur. Deze werden ervaren in de 2 clubs
die gevestigd waren in ons hostel.

Wat een memorabele avond was, was de avond van 3 december. Er werd mij mede gedeeld
dat louise (lulu) volgende week jarig was en dat er voor haar een surpise party
werd georganiseerd in de kamer. Ik moest haar even 2 uur lang weg van het hostel
en omstreek houden, zodat zij de voorbereidingen konden treffen voor een mooie
fuif. Ze wilde dit graag deze avond doen omdat ik nu nog present was in het mooie
cairns, wat schattig nietwaar? Vond het lichtelijk verdacht dat haar verjaardag
7 dagen later was en het perse nu gevierd moest worden.. Maar ach, vooruit dan maar.
Heb haar mee genomen naar een barretje en hebben hier een corona'tje gedronken en
wat goede conversaties gevoerd. Gekeken naar de ondergaande zon, en getoost op mijn
laatste avondje cairns. Vervolgens heb ik wat soeverniers gekocht om wat tijd te
doden en vond het maar weer eens tijd om terug te gaan naar het hostel. Vlak voordat
we bij de ingang waren ging haar telefoon en werd haar verteld dat ze binnen 15 minuten
beneden waren en wij hier maar even moesten wachten. Toneelspeler als ik ben zei ik tegen
haar, joh ik ga even andere kleren aan trekken(wellicht kon ik boven nog even helpen)
en ik ben zo weer beneden. Uuuuhhmmm well, maybe its better if we waite here, they
will be down soon.... Hoezo verdacht, weet zij iets wat ik niet weet.

Enfin, alleen tom kwam naar beneden om ons te halen en met de lift gingen we naar boven.
En ja hoor.. Kerstdiner was georganiseerd speciaal voor Heijmen. Hoezo feest voor
lulu. Wel heel leuk dat ze dit hadden gedaan, ze hadden de enige tafel in de keuken
gereserveerd, deze gedekt met het mooie kerstservies van gilligen's, een 'kerstboom'
midden op tafel gezet(was een kartonnen bord met kerstversiering) en voor alle dames
kerstoren en voor de mannen kerstmutsen. Al met al zag het er fabeltastisch uit, als je
tenminste een beetje fantasie hebt. In de avond, laatste avond in cairns, dan ook
goed vermaakt in de club beneden, waar linda en sophie ook nog heen waren gekomen
om afscheid te nemen en toedeloe te zeggen. Het begon nu toch wel door te dringen dat
Oz bijna voorbij was...

4 Dec

Na zo'n mooie wel omschreven laatste avond was het pittig om de wekker om 9 uur
af te zien gaan en te beseffen dat je deze dag zou vertrekken naar Sydney. Men
zegt regelmatig aan alle mooie dingen komt een eind, zo nu dus ook aan de
eastcoast trip.

Om 10 uur de sleutel van de kamer ingeleverd en nog even langs free internet
gegaan om de vluchttijden te bekijken en of alles nog op tijd ging. Ticked
uigeprint en shuttle geregeld naar het vliegtuig. Op de terug weg ontbijtje/ lunch
gescoord bij de subway en vervolgens even een powernap gedaan. Om 10 over 3 zou de
shuttle vertrekken die ik had geboekt en om half 6 ging mijn vlucht. De ingeplande
powernap werd ietswat langer dan gepland omdat ome heijmen was vergeten een wekker
te zetten. Gelukkig werd ik om 5 voor 3 wakker met het besef: mmm volgens mij moet
ik er zo vandoor gaan. Snel iedereen gedag gezegd en als de wiede weerga naar beneden
om mijn tas uit de opslag te halen en naar buiten te rennen voor de shuttle. Pff, was
gelukkig nipt op tijd, busje volgepropt met backpackers, tassen in een boedelpak achter
het busje en de buschauffeur die niet bang is om het gaspedaal in te trappen op naar
het vliegveld.

Vanaf hier verliep de reis heel soepel, vliegtuig was optijd, aansluiting vanaf
het vliegveld in sydney met de trein richting kings kross was perfect
en rond de klok van half 11 was ik in de originals. Werd hier in een 6 dorm kamer
geplaatst waar 2 gaten zaten die ik in dit hostel aan het begin van de trip heb leren
kennen, gezellig. Tas gedropt in de kamer en ben toen met Bastien in de world bar
even bij gaan kletsen onder het genot van een kleine alcoholische versnapering,
wat in amsterdam ook wel een goudgele rakker word genoemd.

5 Dec

Deze dag stond in het thema voor mij
Uitrusten, uitslapen, lekker luieren en niets doen
Dan gaat de dag zo voorbij
Even geen alcohool en helemaal geen Goon

Het begon allemaal rond 11:30 in de morgen
Had toen al een gevoel, dit word een dag zonder zorgen
Vandaag de dag doen we alles rustig aan
Alle tijd om uit te zoeken waar ik de komende dagen ga staan
Welke leuke tripjes ik nog kan doen in 2 dagen
zonder er al te veel geld door heen te jagen

Nu scheen er op cackatoo island een art exebision te zijn
Deze was voor iedereen en bovendien gratis, dat is fijn
het enige wat ik zou moeten betalen, is
Een veerpont voor nog geen 10tje, das kattepis
Dat lijkt mij wel wat, dagje uit om maar 10 knaken uit te geven
that's the way backpacker horen te leven

Even later ging mijn telefoon af
Het was de 'german' tobe die antwoord gaf
Hij wilde graag woensdag naar blue mountens gaan op woensdag
graag ga ik met je mee vertelde ik met een lach

Ik had nu met minimale inspanning vandaag
mijn 2 dagen gevuld met activiteiten
Nu as het tijd voor wat eten in de maag

Bij de coles cornflakes, melk en avond spijs gekocht
voor nog geen 10 dollar, vond wel dat het mocht
de rest van deze dag heb ik: tv gekeken en boekje gelezen
hoefde tenslotte de deur niet meer uit, had niets meer te vresen
Macaroni ham/kaas stond er op de menukaart
Dit te samen met bastien opgegeten voor de open haard.

-Reimeleheijm-

6 Dec

Om 9 uur opgestaan om vervolgens om 10 uur de Ferry te pakken bij de house of
Oprah. Vanaf hier was het normaliter een tochtje van 15 minuten naar Cackatoo
island waar de exebision was, maar omdat het een stopferry was deed de beste
boot er een goede 50 minuten over. Samen met Kamer A en Bastien waren we er
klaar voor om het beschilderde eiland te bekijken(Voor de gehele show die
we daar gezien hebben, bekijk de foto's op Facebook, het is lastig om
dit kort te verwoorden, doe ik dus ook niet). Zie hieronder een korte omschrijving
van de tocht:
* Na 2 stappen op het eiland te hebben gezet zagen we een tunnel door een berg heen gaan
dit was een oude gevangenis waar ze nu allerlei verschillende apparte schilderijen
aan de muur hadden bevestigd.
* Er was een al-oude onderzeeer te zien, helaas was deze niet toegankelijk voor
toeristen.
* In de loods waren er verscheidene: grafity, muurbeplakkingen, knutselwerktuigen,
autocrash art, schilderijen, allerlei soorten bedrukkingen op t-shirts en veel meer.

Rond 2e hadden we het hele eiland door gespit en waren we klaar voor wat voedsel. Owja,
in de haven hadden ze een hungrey jacks, waarom ook niet. Na deze multi gezonde maaltijd
zijn we terug gegaan naar het hostel om hier onze benen even wat rust te geven en bij
te komen van de wandel.

In de avond was er 5$ diner bij de down under bar. Bij je maaltijd werd er een gratis
drankje geserveerd, prima deal dus. Op het menu stond pasta bolo, vooruit dan maar...
Gelukkig was er in deze tent een fuif gaande, denk dat het een bedrijfs uitje was.
Hier waren allerlei lekker hapjes voor hun geregeld, stokjes met kangaroo beef, pizza
en calamaris. Natuurlijk ben ik de beroerdste niet als er pasta bolo op het menu
staat om een klein snackje mee te prikken van het bufet van het bedrijfs uitje.
Nadat dit iets te opvallend werd, halve zaal met backpackers ging mij achterna, werden
de hapjes naar een andere hoek verplaatst... Drommels! Gelukkig was de pasta ook
prima de bima, en was ik helemaal verzadigd en verkwikt en weer 5 kilo aangedikt.

7 Dec

Gelukkig was de avond ervoor niet uit de hand gelopen en was ik fris en fruitig
om deze morgen optijd te vertrekken naar 'The blue mountens'. Om 9 uur had ik met
tobe afgesproken bji centraal station om vanaf hier een ticket te kopem naar Katoomba.
Vanuit het hostel ging er een georganiseerde reis naar de blue mountens welke 68 $
koste, het moest dus wel een briljante dag worden. Het treinkaartje naar katoomba
was maar een 10tje, opzich had ik dus nu al een boel bespaard. De treinreis duurde
2 uur, dus heb hier nog maar even me ogen gesloten voordat we aan de lange wandel gingen
door de blauwe bergen. Eenmaal aangekomen was er een keuze voor ons: neem de hop on hop off
bus voor 3 tientjes en deze brengt je overal rond de blue mountens, of loop pak en beet
25 minuten en dan kan je zelf je trip uitzoeken. Just walk then.

Ook voor deze dag geld: alle foto's staan/ komen op facebook. Ik doe ik hier een kort
verslag wat ik deze dag allemaal heb gezien, wat ik heb gedaan. Luisterd en huiverd:
- gestart bij de 'Queen elisabeth' lookout
- vanaf hier de 1000 traptredes naar beneden genomen genaamd: Giant stairway
Je passeerd dan de 3 zuster(bergen die practisch hetzelfde zijn)
Via smalle tredes(denk aan anne frank trappenhuis) naar benden
- Langs de katoomba falls gelopen
- Over het hek geklommen om over de rotsen/ berg brokstukken de klimmen
Erachter komen dat deze inmens glad zijn, en onze wandeling over de
normale paden vervolgens
- Aan lianen geslingerd
- Aan onmogelijke rotsen geklommen
- Onder een waterval gestaan die in zijn vervolg nog 100 meter naar beneden valt
Aan de rand van deze afgrond een lunch gepakt.
- Een hoop tredes weer omhoog gelopen om weer terug te keren naar het begin punt.

Goed, al met al hebben we tussen de 5 en 6 km afgelegd, dit in werkelijke km. Echter
ging het wanderpaadje op en neer/ omhoog en omlaag. We hebben hier dan ook een goede
4 uur over gedaan. In de trein op de terugweg wederom even een tukje gedraaid,
toch wel redelijk vermoeiend zo'n dag en met een glimlach kunnen zeggen dat ik mezelf
deze dag 58$ heb bespaard door geen trip te doen, maar te samen met tobe zelfstandig de
bush bush in ben gegaan.

Het avondmaal van deze avond stond in het thema van Domino's pizza, 6$ voor een pizza
vonden we geen verkeerde prijs. En om 9 uur arriveerde jut, jul, jup en jum (steffi,
cc, lulu en alex) uit Cairns en verbleven ook in the originals backpacker, gezellig.
Hebben met hun wat spellen gespeeld en rond de klok van 1 was het bedtijd voor mij!

8 Dec

Tja, hoe zou ik mijn gevoel van deze dag eens omschrijven: vrolijk, verdrietig, gelukkig..
Ik ga dan wel weg uit de Oz, maar wil ik dit dan wel.. Wil ik wel weg uit land waar
alles malinu easy going is, heb ik wel alles gedaan wat ik wilde doen, heb ik wel
alles gezien wat ik wilde zien... Aan de ander kant: ik ga naar Thailand, naar mijn vrouwtje,
het is daar stukken goedkopen, je krijgt hier een hele andere cultuur te zien,
je zal ineens nog meer op je spullen moeten letten etc.. Een hoop vragen spookte
er deze ochtend door mijn hoofd. Wat echter een feit bleef is dat mijn vlucht om 17:30
naar bangkok vertrok.

Om 10 uur in de morgen was de uitcheck in het hostel en ik was al vanaf 8 uur wakker.
Had alle tijd om mijn tas in te pakken en op te frissen voor deze dag. Om 9 uur de sleutel
af gegeven bij de receptie en ben maar een ontbijtje gaan scoren. Bij terugkomst
van ontbijt halen liep ik steffi, alex en cc tegen het lijf. Het scheen dat het de
verjaardag was van Lulu en zei kwamen net terug van de feestshop en van de warme
bakker. Ze hadden hoedjes en een taart gekocht om haar te verrassen. Leuk, een kaarsje
in de vorm van het getal 24(wat eigenlijk ook 68 is, 2+4=6/ 2x4=8 68) op een chocotaart.
Met toeters en gezang stormde we haar kamer binnen en werd volgens Ierse traditie de
taart in haar gezicht geduwd.

Tot aan dat mijn shuttle naar het vliegveld ging heb ik nog even een tukje gedaan,
iedereen gedag gezegd in het hostel en mijn laatste resten voedsel aan Bastien gegeven
want die kan je toch niet mee nemen.

Nog steeds had ik niet echt het besef dat ik het leuke, mooie en grote Down Under nu
achter mij ging laten. Ook op het vliegveld nog niet. Lichtelijk verbaasd was ik toen
de lieftallige dame achter de bali mij mededeelde dat er geen plaats was in het
vliegtuig en dat ik nog even een minuutje of 10 moest wachten. Ik keek naar mijn
recervering en vroeg nogmaals, pardon.. geen plaats, leg even uit? En de dame
herhaalde, wacht maar 10 minuten dan kom ik bij je terug. Vooruit/achteruit dan maar,
ik wacht wel even. Nogmaals keek ik bij de vluchtgegevens of ik wel bij de goede bali
was, wat ook nog wel eens het geval wil zijn, maar ook deze was correct. Na pak en beet
20 minuten riep de was thais accent sprekende balimedewerkster me en vertelde ze: Helaas
meneer, het vliegtuig in uw klasse zit vol. We zijn genootzaakt u business class te laten
vliegen. Met een glimlach op mijn gezicht zei ik: thanks.Lang niet gek, ik wist nog niet
precies wat het inhield maar het kon niet slecht zijn.

Inderdaad, in het vliegtuig aangekomen een stoel die geen directe buurman/ vrouw had,
welke je bijna helemaal horizontaal kon laten zakken, waar bij je voeteneinde een
een uitklapstoeltje had, wat dus bijna een bed was! Een tv met alle opties erop van
spellen tot series tot films, 5 stewardessen die zo'n 15 mensen moesten bedienen, Om de
10 minuten kwam er iemand langs met de vraag of je nog meer champagne wilde, een 3 gangen
menu met bij elke gang een aanbevolen wijn, en als dessert een kaasplankje met port. Tja,
zo horen backpacker te reizen....;P

Dit vond ik een mooie afsluiting van een fantastisch avontuur in Australie. Heb in de
9 uur vliegen alles wat ik gedaan heb nog even de revu laten passeren en had nu wel
door dat de volgende stop Thailand was.


Bij deze sluit ik het hoofdstuk Oz af en zal mijn volgende chapter zich in
de thaise cultuur bevinden. Dank voor alle leuke reacties en tot schrijfs!